آی مردم ،من وشما گرفتار حال وروز آشکارمان شده ایم و از حقیقت پنهانمان چشم پوشی کرده وخود را به کوری زده ایم.اگر یکی از ما بلغزد میگوییم او فروافتادنی است و اگر سستی به خرج دهد ،میگوییم او تباه شده ونابود شدنی است،و هرگاه دیرتر زبان به سخن گشاید،میگوییم گنگ است و چون آهی بَر کشد ،میگوییم:آن آه صدای خٍر خٍر مرگ است و او به زودی خواهد مُرد...

همه ی ما در پس حجابی ظاهری از "من"و "شما" هستیم،از این روی ،آنچه را که روح در وجود "من"و"شما" پنهان داشته ،نمیبینیم و به اسرار درونی مان واقف نیستیم .چه کنیم که جولانگاه غرور وتکبریم و از حقیقت درونمان غافل؟...

"جبران خلیل جبران"

نوشته شده در چهارشنبه هشتم اسفند 1386ساعت 7:30 توسط خانومی| |